Η εξομολόγηση ενός κοριτσιού: "Φοβάμαι να κοιμηθώ γιατί αλλιώς θα δω ΑΥΤΟΝ τον άντρα στα όνειρά μου!"

Από την παιδική της ηλικία, η Κετλί θυμάται τρομερά όνειρα, ο πρωταγωνιστής των οποίων ήταν ένας ελαφρώς φαλακρός άντρας, με ένα ψεύτικο χαμόγελο και μια τρομακτική έκφραση. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, ο άντρας επισκεπτόταν τα όνειρα του κοριτσιού πιο συχνά. «Με τρελαίνει! Ποιος είναι αυτός; Γιατί δεν με αφήνει να ηρεμήσω;» είναι μόνο μερικές από τις οδυνηρές ερωτήσεις της Κετλί. 

Πηγή εικόνας: www.thisman.org

«Θυμάμαι ότι ήμουν περίπου 9 ετών όταν είδα για πρώτη φορά αυτόν τον άντρα σε όνειρο. Το χειρότερο είναι ότι δεν κάνει τίποτα άμεσα τρομακτικό, όπως μπορεί να κάνουν οι άνθρωποι σε εφιάλτες. Κυρίως απλώς κάθεται ή στέκεται και με κοιτάζει», περιγράφει η Κετλί (23) πώς το βλέμμα του άντρα προκαλεί ρίγη στα όνειρά της. «Είναι δύσκολο να το εξηγήσω σε άλλους. Οι φίλοι μου με ρωτούν επίσης γιατί θυμώνω τόσο πολύ με κάτι που απλώς κοιτάζω, αλλά δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα. Αυτός ο άντρας είναι σαν το ίδιο το κακό!» φοβάται το κορίτσι, φοβούμενο ότι μπορεί να πληγωθεί ξανά.

Δεν είμαι ο μόνος!

Αν και ο άντρας στοίχειωνε τα όνειρα της νεαρής κοπέλας για πολύ καιρό, η Κέτλι έμαθε μόλις το 2009 ότι δεν ήταν η μόνη της οποίας τα όνειρα έβλεπε. «Ένα άρθρο άρχισε να εμφανίζεται σε εσθονικά ειδησεογραφικά portal με μια φωτογραφία αυτού του άντρα και την ιστορία ότι εκατοντάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βλέπουν αυτόν τον άντρα στα όνειρά τους κάθε βράδυ. Ειλικρινά, όταν το διάβασα, άρχισα να κλαίω από ανακούφιση. Νόμιζα ότι ήμουν η μόνη που είχε πρόβλημα μαζί του». Στην πραγματικότητα, αρκετοί άνθρωποι που φέρονται να έχουν δει τον άντρα έχουν δει όμορφα όνειρα γι' αυτόν. Κάποιοι έχουν ακόμη και ερωτευτεί. Η Κέτλι τα ξέρει όλα αυτά επειδή έχει κάνει πολλή έρευνα. «Κάποιοι έχουν ακόμη και μιλήσει μαζί του στα όνειρά τους, εγώ δεν μπόρεσα να το κάνω αυτό».

«Υπάρχει ακόμη και μια σελίδα στο Διαδίκτυο όπου οι άνθρωποι μπορούν να μοιραστούν τα όνειρα και τις εμπειρίες τους για αυτόν τον άντρα. Σύμφωνα με αυτό, μπορώ να πω ότι έχει προκαλέσει περισσότερα αρνητικά συναισθήματα στους περισσότερους ανθρώπους, αν και υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν ότι είναι θεός που εμφανίζεται στα όνειρα των ανθρώπων. Δεν πιστεύω ότι ο Θεός θα μου έλεγε να γδάρω το πρόσωπό μου και να τραβήξω τα μαλλιά μου», λέει η Κέτλι, αφηγούμενη πώς σε ένα όνειρο ο άντρας κοίταξε τη γυναίκα για τόση ώρα και στωικά που εκείνη φάνηκε να τρελαίνεται και άρχισε να πληγώνεται. «Δεν άντεχα αυτό το βλέμμα», λέει ήσυχα. «Ξέρω ότι ακούγομαι τρελή, αλλά δεν είμαι! Απλώς χρειάζομαι βοήθεια και σαφήνεια για το ποιος είναι αυτός ο άντρας και τι θέλει από μένα», φοβάται η Κέτλι, φοβούμενη ότι μπορεί να είναι ο ίδιος ο Σατανάς. Οι γονείς μου δεν πιστεύουν πλέον ότι είμαι καλά, αλλά θέλουν επίσης να ζητήσω βοήθεια από κάπου.

Πήγαινε σε τρελοκομείο!

Η προβληματική γυναίκα απευθύνθηκε σε ψυχολόγο σε ηλικία 16 ετών. «Απλώς γέλασαν μαζί μου και ήθελαν να με βάλουν σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Τελικά, μου έδωσαν απλώς υπνωτικά χάπια και οι γιατροί αποφάσισαν ότι η δουλειά τους είχε τελειώσει. Ήταν η πιο τρομακτική περίοδος της ζωής μου», περιγράφει με τρόμο το κορίτσι πώς τα ισχυρά υπνωτικά χάπια την παγίδευσαν στα όνειρά της. «Ξέρετε αυτό το συναίσθημα όταν τρομάζεις τον εαυτό σου από ένα τρομερό όνειρο; Απλώς δεν ξύπνησα! Μετά είδα αυτά τα όνειρα, πώς αυτός ο άντρας στεκόταν στη γωνία του δωματίου και κινούνταν προς το μέρος μου πολύ αργά. Περίπου 2 χιλιοστά κάθε φορά. Και συνέχιζε να πλησιάζει όλο και περισσότερο και αυτό το όνειρο φαινόταν να διαρκεί για πάντα», σκουπίζει η Κέτλι ένα δάκρυ καθώς θυμάται τη φρίκη. Στο τέλος, τα στεναγμοί του κοριτσιού στον ύπνο της ξύπνησαν τον πατέρα της, και αυτός ήταν που έσωσε την Κέτλι από το να φτάσει αμέσως κοντά της ο άντρας.

«Εξαιτίας αυτού, αναγκάστηκα να επιστρέψω σπίτι. Μάλιστα, έφυγα στα 19 μου. Μετακόμισα με τον φίλο μου και ζήσαμε μαζί για ενάμιση χρόνο. Μπορείτε να μαντέψετε τρεις φορές τι μας χώρισε», λέει η Κέτλι, εξηγώντας πώς ο αρραβωνιαστικός της νόμιζε ότι η Κέτλι τα έλεγε όλα αυτά για να τραβήξει την προσοχή. «Προκάλεσε σοβαρή ένταση στη σχέση μας, επειδή χρειαζόμουν την υποστήριξή του, όχι την δυσπιστία». Και έτσι το ζευγάρι χώρισε. «Έζησα μόνη μου στο διαμέρισμά μας για άλλους 2 μήνες και μετά γύρισα σπίτι. Ήταν τόσο τρομακτικό», περιγράφει η γυναίκα, περιγράφοντας πώς έμενε ξύπνια τη νύχτα φοβούμενη να κοιμηθεί. «Ήμουν επιτέλους σαν ζωντανό πτώμα. Στη δουλειά, οι άνθρωποι με ρωτούσαν τι μου συνέβαινε. Τα μάτια μου ήταν μπλε και πρησμένα, το μυαλό μου κουρασμένο. Φοβόμουν ότι θα πέθαινα από εξάντληση, αλλά φοβόμουν περισσότερο τον άντρα των ονείρων μου!»

Έκτακτες ανάγκες υγείας

«Όταν το είπα για πρώτη φορά στους γονείς μου, ήμουν ακόμα μικρή και νόμιζαν ότι ήταν απλώς ένας φυσιολογικός εφιάλτης. Για αρκετά χρόνια δεν τους το είπα καθόλου, ένιωθα ντροπή, ή δεν ξέρω... Αλλά όταν μίλησα, ένιωθα ακόμα ότι η μητέρα μου δεν με πίστευε πραγματικά, με συμβούλεψε επίσης να πάω στον γιατρό και, λοιπόν, αυτό δεν με βοήθησε καθόλου. Σκέφτηκα ακόμη και την αυτοκτονία», παραδέχεται το κορίτσι, λέγοντας ότι η δυσπιστία όλων, η αϋπνία και ο φόβος των νυχτών την έκαναν να κάνει φρικτές σκέψεις. Προσπαθεί να μην σκέφτεται τέτοιες σκέψεις τώρα.

«Τα μαλλιά μου άρχισαν να πέφτουν από το άγχος και οι καθημερινοί πονοκέφαλοι ήταν αρκετά συνηθισμένοι. Οι φίλοι μου άρχισαν να απομακρύνονται από εμένα. Ούτε εγώ με εκπλήσσει, όλοι νόμιζαν ότι είχα τρελαθεί. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να τους πιστέψω και να πάω στον γιατρό. Το 2010, με παρέπεμψαν για θεραπεία και ήταν η πιο τρομερή περίοδος της ζωής μου», λέει η γυναίκα, αφηγούμενη πώς τα ισχυρά ηρεμιστικά έκαναν την κατά τα άλλα ενεργητική γυναίκα νωθρή, παρανοϊκή και καταθλιπτική. «Όχι ότι δεν είχα ήδη αυτά τα πράγματα, αλλά τα φάρμακά τους με επηρέασαν και τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο. Ευτυχώς, βγήκα από εκεί σε ένα μήνα. Η διάγνωση ήταν κατάθλιψη και άγχος. Τόσα για το εσθονικό ιατρικό σύστημα...» Η Κέτλι την κατηγορεί που δεν έλαβε βοήθεια για το πρόβλημά της.

Μωρό μου, δεν μπορώ να σε βοηθήσω!

Εκτός από τους συνήθεις ψυχολόγους, ψυχιάτρους και οικογενειακούς γιατρούς, ο Κέτλι έχει επίσης στραφεί σε ένα μέντιουμ, για παράδειγμα: «Σκέφτηκα ότι ίσως είχε κάτι να μου πει, ότι γι' αυτό μου εμφανιζόταν, αλλά το μέντιουμ μου είπε συγκεκριμένα ότι, μωρό μου, δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Σύμφωνα με αυτόν, είχα έναν δαίμονα πάνω μου και ήθελε 3.000 κορώνες σε παλιά χρήματα για να το αφαιρέσει. Μου φαινόταν ακόμα σαν μια άσκοπη ληστεία και δεν συμφωνούσα με αυτό. Θα είχε περισσότερες απαντήσεις τότε, αλλά όχι».

«Συνήθως κοιμάμαι καλά περίπου μία φορά την εβδομάδα, και αυτό για το πολύ πέντε ώρες», εξηγεί το φοβισμένο κορίτσι, εξηγώντας ότι ακόμα κι αν δεν βλέπει έναν συγκεκριμένο άντρα στο όνειρό της, ο ύπνος της είναι ακόμα ανήσυχος και νιώθει σαν να νιώθει το βλέμμα του πάνω της συνέχεια.

«Μερικές φορές εύχομαι πραγματικά να είχα έναν stalker ή κάποιον που πραγματικά υπάρχει, γιατί τότε θα μπορούσα τουλάχιστον να πάω στην αστυνομία. Τώρα με κοροϊδεύουν παντού. Δεν τολμώ καν να απευθυνθώ σε κανέναν πια για τα προβλήματά μου», λέει η Ketli, εξηγώντας πώς το να παραπονιέμαι για τα προβλήματά μου σε φόρουμ της έκανε κακό. «Έχω χάσει αρκετές πιθανές δουλειές εξαιτίας αυτού», πιστεύει. «Οι εργοδότες ψάχνουν στο Google το όνομά μου και με κατατάσσουν αμέσως ως τρελή, αλλά στην πραγματικότητα είμαι πολύ καλή στη δουλειά μου», λέει, γνωρίζοντας το επίπεδό της ως σχεδιάστρια.

Παρακαλώ βοηθήστε.

«Δεν έχω πια πολλούς φίλους. Νομίζουν ότι ψάχνω για προσοχή ή κάτι τέτοιο. Γιατί να επινοήσω μια τέτοια ιστορία τρόμου για τον εαυτό μου; Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο που τον έχουν δει στα όνειρά τους, οπότε γιατί δεν με πιστεύουν;» αγανακτεί η κοπέλα.

«Έχω προσπαθήσει ακόμη και να επικοινωνήσω με άλλους οραματιστές, αλλά δυστυχώς οι απαντήσεις τους ήταν λακωνικές. Λένε ότι η εμπειρία τους είναι διαφορετική, δεν ξέρω τι εννοούν με αυτό». Ο Κετλί λέει επίσης ότι σύμφωνα με τους ψυχολόγους, ο άντρας που απεικονίζεται στο σχέδιο είναι απλώς «μέτριος» και γι' αυτό τα χαρακτηριστικά του προσώπου του είναι οικεία σε πολλούς. Ο Κετλί δεν το πιστεύει αυτό. «Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο άντρα με τα ίδια μου τα μάτια», είναι ανένδοτος.

Αν και η νεαρή γυναίκα δεν τολμά να δημοσιοποιήσει τις ανησυχίες της με το πλήρες όνομά της, εξακολουθεί να ελπίζει ότι το άρθρο θα της φέρει λίγη ηρεμία. «Αν μπορούσα να βρω έστω και κάποιον άλλο στην Εσθονία που να έχει το ίδιο πρόβλημα, αυτό θα ήταν λίγο καλύτερο. Ίσως θα μου έδινε λίγη ελπίδα αν κάποιος άλλος μοιραζόταν τις εμπειρίες του;» ελπίζει.